Kwetsbare jongeren die het praktijkonderwijs of het speciaal onderwijs (cluster 3 en 4) verlaten, hebben een zeer grote kans om vroeg of laat in de sociale zekerheid te komen. In lang niet alle gevallen is er een naadloze aansluiting, en veel jongeren verdwijnen uit beeld, omdat ze gaan zwerven van opleiding naar uitzendbaan en weer een andere opleiding naar weer een volgend baantje. Tot ze bij de gemeente aankloppen of via een omweg (o.a. politie of hulpverlening) weer in beeld komen omdat het ze zelf niet meer lukt. Tegen die tijd worden ze meestal niet meer herkend als kwetsbare jongere, wordt er met moeite opnieuw een beeld gevormd en een plan gemaakt, is er tijd verloren gegaan en is er het risico dat de jongere terugvalt in zijn of haar ontwikkeling. Door vanuit het praktijk- en speciaal onderwijs bij het schoolverlaten een kort vervolg-ontwikkelplan mee te geven op basis van de kennis die de scholen van de leerling hebben, en door casus- overleggen te organiseren waarin de continuïteit en samenhang van de vervolgstappen afgestemd wordt, kan veel winst geboekt worden. Uitkeringsinstanties kunnen ongeveer de helft van een diagnose en plan fase besparen (gemiddelde besparing ongeveer 500 euro per jongere, maal 12.000 kwetsbare jongeren per jaar in Nederland komt op 6 miljoen euro). Door de plannen van verschillende ketenpartners op individueel niveau af te stemmen, met elkaar en met de jongere, kunnen daarnaast nog aanzienlijk meer onzichtbare kosten van andere ketenpartners bespaard worden. En de resultaten en klanttevredenheid vergroot. Effectiviteit en efficiency door elkaar te vertrouwen, aan te vullen en samen te werken: +Confidence.

https://www.youtube.com/watch?v=6ej0r8x66kI&list=UUNn9FT_Ip_D5cAMp5-dWTA...

Rechter content: